|
|
Non podemos permitir isto
|
|
|
|
(17/12/2010) O respaldo dos
traballadores e traballadoras á folga xeral e ás
manifestacións celebradas o pasado 29 de
setembro contra a reforma laboral levou a CCOO e a UXT a dar un paso máis
na súa estratexia reivindicativa e de mobilización para facer reversible a
reforma, coa presentación dunha Iniciativa Lexislativa Popular.
Un texto articulado de lei co que CCOO e UXT tratan de corrixir os aspectos máis
lesivos da reforma e demostrar que as organizacións sindicais teñen alternativas
ao recorte de dereitos e ao modelo de relacións laborais que aprobou o Congreso
dos Deputados a instancias do Goberno.
|
|
|
|
Como denunciou o secretario xeral de CCOO, Ignacio Fernández Toxo, nos máis de
cinco meses que leva en vigor a reforma laboral púxose de manifesto que non
serviu para crear emprego nin logrou mellorar a súa calidade. Pola contra, o
rumbo é profundamente equivocado e está a causar graves prexuízos ás persoas e á
sociedade no seu conxunto, pois está a reducir a contratación indefinida,
elevando a temporalidade e propiciou que haxa máis despedimentos; é dicir, todo
o contrario do que se pretendía.
reforma laboral segue
sendo obxecto de rexeitamento e
de contestación do movemento
sindical. Non se pode tolerar
que a crise se utilice para
recortar dereitos dos
traballadores ou se pretenda
aproveitar para debilitar a
negociación colectiva ou o
sistema público de pensións. É
por iso que
se vai a iniciar unha campaña de
recollida de firmas en apoio á ILP para a súa tramitación no Congreso.
A Iniciativa Lexislativa Popular promovida por CCOO e UXT persegue modificar os
aspectos máis lesivos da reforma laboral e propiciar un cambio nas bases
estruturais do noso sistema de relacións laborais, con obxectivos moi concretos:
Favorecer o emprego, especialmente novo e das persoas desempregadas, así como a
mellora da intermediación laboral dos Servizos Públicos de Emprego.
Combater a segmentación e precariedade do mercado de traballo. Favorecendo o
acceso e a permanencia dos traballadores no mesmo, a través de empregos estables
e de calidade; combatendo a temporalidade de longa duración, establecendo
límites temporais en caso de sucesión de contratos; así como establecendo unha
nova relación para o contrato de obra e servizo, xunto ao fomento do contrato
fixo descontinuo, nos sectores onde a actividade é estacional. Tamén se avoga
por penalizar a cotización dos contratos temporais e reducir a dos contratos
fixos.
Recuperar a causalidade do despedimento, con garantías para os traballadores, e
a figura do despedimento nulo. No caso do despedimento improcedente preténdese
que, nalgúns casos, o traballador poida elixir entre unha indemnización ou
reincorporarse ao posto de traballo do que foi despedido.
Reordenar as medidas de flexibilidade interna negociada cos sindicatos como
alternativa ao uso do despedimento ante calquera situación de crise ou cambios
organizativos na empresa. O despedimento ha de ser, en definitiva, a última
medida necesaria para restablecer a situación económica da empresa ou para
garantir a súa viabilidade.
Reforzar algúns elementos da negociación colectiva debilitados coa reforma
laboral, para que o convenio colectivo instálese no centro das relacións
laborais.
A progresiva substitución do actual modelo produtivo, que está na orixe dos
gravísimos problemas da economía española, por outro que incentive a competitividade empresarial a través da innovación tecnolóxica e o
desenvolvemento formativo.
|
|